Zoekplaatje 4

Deze keer een zoekplaatje zonder namen. Niet dat we niemand van de afgebeelde jaargenoten kennen, maar om eens te zien hoever jullie komen zonder op weg geholpen te worden. We zijn benieuwd!

1969 Nijenrode 1e jaar

Reactie Michael Moormann: staand 1 is Jaap Slotema. En als premie doen we er zomaar een naam bij. Zittend 7 is Marko Vos. Nu nog de andere namen!

Reactie Nijenrode 1969: onze anonieme jaargenoten wachten nu al zo lang op hun namen dat het een beetje zielig wordt. Daarom als een daad van barmhartigheid hierbij in één keer alle ontbrekende namen.

Staand: Jaap Slotema, Jan Willem Smeulers, Wim Smit, Stanislas Standaert, André van Steekelenburg, Mike Susan, Bert van Tuyl, Maurits van Uhm. Zittend: Leon Verschueren, Tom Visser, Hans van Vloten, Peter Vogelpoel, Jaap van Voorden, Ed van der Vorst, Marko Vos. Vooraan: Jan Hein Weijers.

Reacties graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

All Male College

 

IMG_6487 Willem Aartsen
Willem Aartsen in 2016

Willem Aartsen begrijpt ´t: als je zelf met een aardig verhaal komt heb je grote kans dat ´t geplaatst wordt. Hij schreef “this is another contribution for our 50th Anniversary Reunion web site: see if you like it. It is an opinion piece. Some of it is tongue and cheek. Edit and add to it if you like”.

oranje leeuwinnenI could not have been prouder to see the Dutch Lionesses with their 2nd place finish during the World Cup Soccer this last Sunday. They lost the final match against team USA, my new Nation. You may guess twice who I was rooting for. The girls showed what determination and sacrifice can achieve, while exhibiting much joy and camaraderie in the process. The girls put the final dagger to what remained of my last male chauvinism in one fell swoop.

Which brings me to the subject of my opinion piece. I have been talking to friends and family members about attending the 50th Anniversary of my year at Nijenrode University. This invites the question: “What College did you attend?”. I explain that I attended an “All Male” International Business College, which was located on the grounds of a Medieval Castle with a moat and a draw bridge.

nijenrode kasteel slotgrachtOf course that description conjures up images of a rather archaic and elitist institution. An image not unlike that of Harry Potter. Seeing the damage I have caused to myself, I rush to add: This was 50 years ago and the College went co-educational the year after I graduated. But nevertheless I put some of the seeds of self doubt in my own mind. In all honesty those 2 years at Nijenrode were the best years of my life.

1971-03-13 rugby HEC-RCN in Parijs-06
Bob Schwartz en Willem Aartsen rugbyen voor Nijenrode in 1971

Yes. The school was all male and let’s be honest, we were all in our late 10’s or early 20’s and the campus was an incubator of male testosterone. We were in our prime. We lived in small quarters – 4 guys to a room of no more than 400 sq. ft. I cannot imagine having to share that room with female students. No wonder then, that during the weekends most students flew the coup to be with their girls friends or pursue other male exploits.

So what made those years at Nijenrode so special? Part of it was male bonding and part of it was the stage in our lives. We were breaking away from our traditional roots and growing into young adults, while learning about Marketing and International Business. The campus forced us to live together and form our own exclusive Society with Heeren V, Campusraad etc. thus finding out how we fit into this brotherhood.

Still this “All Male College” would be a hard sell in today’s Society. Male Chauvinism and Misogyny are not really looked upon as virtues. So, we were privileged to have lived those 2 years in male seclusion. I certainly found out a lot about myself and left this College with much more self confidence than I entered it.

oranje leeuwinnen-02Now; Could we not have accomplished the same result with women participating on this Campus provided we could find secure housing for them away from us predators and Alpha males? Certainly!! I would have to admit that the years probably would have been as enriching and it would have taught us to appreciate and respect women in business more than just seeing them as the object of our lust. We still had to learn how to deal with women in Business after we graduated. To that aspect of my life I received “home schooling” by Kathy my wife of 45 years.

But that being said: “It is what it is!!” Or rather: “It was what it was.” We were not politically correct, but we had the time of our lives. We don’t need to make any excuses for having had a fun learning experience while we were at Nijenrode those 2 years. For now: Let’s celebrate our Lady Lionesses 2nd place finish at the World Soccer tournament.

Reactie Erik Hemmes: Mooi verhaal over onze insteek in 1969 op Nijenrode. Reëel en overdacht geschreven. Herkenbaar. Dank Willem!

Ben je ´t eens met Willem? Of kijk je er heel anders tegenaan? Laat het weten en stuur je reactie via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

 

Reacties op Zoekplaatje 3

Van bezoekers van de website kregen we de volgende reacties, beide op Zoekplaatje 3, de statiefoto van de Nijenrode-hockeyers. Michel Peekel denkt op de positie rechts onderaan (de op een na laatste) Gerard Morsinkhof te herkennen, maar is daar niet helemaal zeker van. Peter van Vugt (jaargang 1970) herkent staand, 6e links: Daan Vermeer, staand, 2e rechts: Doris Knegtel en zittend, 2e rechts: Jack Spoorenberg. Die laatste is dezelfde, waarin Michel Gerard Morsinkhof herkent. En dat kan natuurlijk niet allebei kloppen.

Reactie Erik Hemmes: Zittend rechts, de laatste 2. Hier zit Gerard Morsinkhof zeker niet bij.

Reactie Hans Cox: Op zoekplaatje 3, hockeyteam, ken ik de twee rechtsbuiten onderste rij. Op de hoek is mijn kamergenoot CT-er Ruud Renders en naast hem Jack Spoorenberg (onlangs overleden).

Reacties graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

Hoogtepunten

 

V1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (2)rijdag 2 juli 1971 was een hoogtepunt in ons Nijenrode-bestaan: we gingen met z´n allen naar de kerk. Niet uit religieuze overwegingen, maar omdat we onze diploma´s in ontvangst gingen nemen. En dat was toch het grote doel waar we twee jaar lang naartoe hadden gewerkt.

1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (3)Vreemd is, dat er over die diploma-uitreiking niets vermeld staat in de uitnodiging. Het gaat over de afsluiting van het 25ste studiejaar, de diverse sprekers en wat ze te vertellen hebben, dat er een medaille uitgereikt zal worden en dat er een lunch zal zijn. Merkwaardig.

Ik herinner me vaag, dat we allen individueel ons diploma in ontvangst namen, vergezeld van een handdruk en voor sommigen een kort persoonlijk woord van Postma. Het was een dag van voldoening omdat het uiteindelijk toch gelukt was. Onze totaalscores waren 2,0 of hoger, er waren niet te veel onvoldoendes, ze waren keurig gespreid over de verschillende vakgroepen en de goede scores bij de overige vakken in die vakgroepen boden genoeg compensatie voor de onvoldoendes. Voor mij persoonlijk was er ook nog de prettige verrassing, dat de NCD-marketingprijs mij was toegevallen.

1971-07-02 Diploma uitreiking-04 Leon Verschueren Rob Bos
Felicitaties van z´n moeder voor Rob Bos met z´n net ontvangen Nijenrode-diploma

Behalve voldoening herinner ik me ook een zekere weemoed. Er was immers een einde gekomen aan een periode van twee jaar, waarin we met onze jaargenoten intensief hadden geleefd, gestudeerd, gesport en gefeest op de campus van Nijenrode. Hierbij foto´s van deze dag uit de collectie van Erik Hemmes. Voor velen van ons zijn dit vast onbekende, “nieuwe” foto´s. Er moeten er die dag nog veel meer gemaakt zijn door onze familieleden en vrienden. Wie stelt die foto´s beschikbaar?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De diploma uitreiking was het hoogtepunt van de dag vanuit onze studentenoptiek. Ook voor rector Postma was 2 juli 1971 een hoogtepunt. De dagen voor de diploma uitrekening waren voor hem buitengewoon opwindend geweest. Hij beschrijft dat in zijn bijdrage “Vooruit dan maar”, in het boekje “Nijenrode, de ontwikkeling van een toekomst, Een terugblik op de eerste veertig jaar, en een terreinverkenning voor het komende decennium”, uitgegeven in 1986 door Nijenrode, Universiteit voor bedrijfskunde. Hier enkele fragmenten uit zijn verhaal.

Rector Postma foto
Rector Dr. E.B.J. Postma

Inmiddels was het bijna juni geworden en de situatie op Nijenrode was explosief. In het docentencorps was een groeiende groep van mening, dat we eieren voor ons geld moesten kiezen, en aansluiting dienden te zoeken bij de Rijksuniversiteit Utrecht. Er waren zelfs een paar regelrechte rellen. Door het ontslag van een van de docenten werd de situatie nog verder op de spits gedreven. Uiteindelijk had ik een motie van wantrouwen aan mijn broek van driekwart van het onderwijzend personeel en tweederde van de studenten. Ik moet erbij zeggen dat daar een motie van vèrtrouwen van het niet wetenschappelijk personeel tegenover stond. De spanning bij iedereen was wel begrijpelijk: we mòesten aansluiting krijgen bij het wetenschappelijk onderwijs, anders konden we de aanmelding van nieuwe studenten wel vergeten. Maar ik wist heel zeker dat we juist op dat moment niet moesten buigen voor een compromis, dat het alles of niets zou worden (…).

Witteveen,_H.J._-_SFA003000443
Minister Witteveen

Op woensdag 30 juni 1971, om kwart voor twaalf ´s middags, ging de telefoon. Van Wolferen (Mr. M.D. van Wolferen, secretaris-generaal van het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen – red.). Hij vertelde dat hij net gesproken had met Witteveen, die toen minister van Financiën was. Wat Onderwijs betrof was alles eigenlijk rond, alleen Witteveen zou nog moeten beslissen of onze toelating ook financieel te verantwoorden was. Van Wolferen had tegenover Witteveen gesteld dat nu eindelijk de knoop moest worden doorgehakt, omdat er geen tijd was voor verder uitstel. Even had Witteveen wat nadenkend gekeken, om daarna te verzuchten: “Vooruit dan maar!”(…).

Die donderdag heb ik stilletjes genoten. Vrijdagochtend ging ik naar de kerk te Breukelen, waar het studiejaar officieel zou worden afgesloten. Voor de deur werden vlugschriften uitgereikt. Enkele docenten droegen uit protest knalrode sokken onder de broek van hun jacquet. Een deel van de staf stond klaar om ostentatief te vertrekken zodra zich een gelegenheid aan zou dienen. De spanning was om te snijden. En ik stond daar, om te vertellen dat de kogel door de kerk was! Nijenrode werd een instelling voor Wetenschappelijk Onderwijs! Na vijfentwintig jaar vechten hadden we gewonnen! Ik denk dat het wel een kwartier geduurd heeft voor de spanning brak en iedereen goed besefte wat het betekende. Het was een van de belangrijkste beslissingen in de geschiedenis van Nijenrode, die zou doorwerken op zijn alumni, maar ook op de bestuurscolleges en de medewerkers. Het was ook een prachtig moment voor mijn vrouw en mij persoonlijk. Terugblikkend op de lange, moeizame voorgeschiedenis van die beslissing dacht ik toen, met een gevoel van grote dankbaarheid: “En Toch…”.

noib22 (2)

 

 

Dubbelzijdig plakband

dubbelzijdig plakband tesaErik Hemmes is het dubbelzijdig plakband van ons Nijenrode-jaar. Hij houdt de boel bij elkaar. Dat geldt niet alleen voor de jaargang 1969. Ook de voormalige bewoners van de kamer in het Plesman paviljoen, waar Erik met Kees Schoute, Henk Mulder, Wim Smit en Tom Visser tijdens zijn tweede Nijenrode-jaar woonde, hebben nog geregeld contact met elkaar. Dankzij Erik.

1971 groepsfoto kamer Plesman D5
Van boven af, de kamergenoten Henk Mulder, Kees Schoute, Tom Visser, Wim Smit en Erik Hemmes in 1970

Sinds 1992, dus al zo´n 27 jaar, is Erik Hemmes de jaarvertegenwoordiger bij de VCV van de Nijenrodianen die in 1969 met hun studie zijn begonnen. Hij volgde Ed van der Vorst op, die het vóór Erik deed. In 1970 stelde Ed zich kandidaat voor de Heeren Vijf en maakte Erik deel uit van zijn verkiezingsteam. En met succes. Ed werd gekozen als commissaris in de Heeren Vijf.

Het contact bleef ook na Nijenrode bestaan. Erik is nooit gekozen als jaarvertegenwoordiger, of – anders geformuleerd – met algemene stemmen, bij gebrek aan tegenkandidaten. Ed bleef overigens beschikbaar als de plaatsvervanger van Erik. Kort nadat hij jaarvertegenwoordiger werd, in 1992, organiseerde Erik de eerste homecoming van de 1969-Nijenrodianen bij hem thuis, in Hilversum. Daarna zijn er nog verschillende gevolgd.

De VCV kent een hoofdbestuur en een raad van afgevaardigden, waarvan de jaarvertegenwoordigers deel uitmaken. De raad van afgevaardigden kent ook weer een bestuur én een kascontrolecommissie, waarvan Erik geruime tijd de voorzitter was. Deze commissie controleert de financiën van het hoofdbestuur. Tijdens Erik´s voorzitterschap zijn er enkele lastige financiële noten gekraakt.

DSC01861-1800 (2)
Golfende jaargenoten in juni 2006: Vincent Knoops, Maurits van Uhm, André Kofman, Paul Tiemessen, Dooitzen Lodewijk, Erik Hemmes, Simon Bommeljé en Kees Schoute.

Wat doet een jaarvertegenwoordiger zoal? Erik noemt achtereenvolgens het zijn van de contactpersoon naar de VCV-leden, het organiseren van homecomings, het onderhouden van contacten met de achterban (weten wat daar leeft) en het communiceren van ontwikkelingen op Neyenrode naar diezelfde achterban. Een bijzondere plaats neemt het golftoernooi van de jaargang 1969 in. Sinds 2005 komen elk jaar zo´n 12 tot 15 jaargenoten op wisselende locaties bij elkaar om een balletje te slaan. Alles bij elkaar kost het Erik ongeveer een week per jaar om deze taken uit te voeren.

IMG_1738 (2)Vooral de contacten met de jaargenoten vindt Erik stimulerend aan de functie van jaarvertegenwoordiger. Hij heeft vaak leuke gesprekken met hen, die soms zelfs ook zakelijk interessant zijn. Het leverde hem enkele opdrachten op. Dat is niet het doel, maar het gebeurde wel. Dankzij zijn deelname aan de vergaderingen van de raad van afgevaardigden blijft Erik in contact met de collega-jaarvertegenwoordigers. In de loop van de jaren is hij een eminence grise geworden, naar wie goed geluisterd wordt.

Naar Parijs, maart 1971

In maart 1971 gingen de Nijenrode-rugbyers en volleyballers naar Parijs. Er werd gespeeld tegen de École des Hautes Études Commerciales. Het geheel duurde vier dagen. Waarschijnlijk op vrijdag de 12e met de bus naar Parijs, zaterdag en zondag spelen, feesten en Parijs zien en maandag weer terug.

1971 mei Rugbyclub Nijenrode Parijs
Staand: Ad Maaswinkel, Jan van der Loo, Willem Aartsen, Ronald Okker, Ted Arrowood, Guus van Lanschot, Ned Rawn, Bob Huhta, Frans Hazelhof, Eddy Brokaar, Simon Bommeljé, Tom Visser, John Prowse. Geknield: Jan Postma, Rob Coutinho, Bob Schwartz, Ed van Breen, Nol Nijhof, Ray Bell, Rob Bos, Wout de Lange. Liggend: Kees Hooy.

De rugbyers verloren met 12-8. “De eerste helft was duidelijk in ons voordeel” staat er in het verslag in het Loghboeck 70/71, “in de tweede helft verloren we echter de greep op het spel van onze tegenstander en verloren we de wedstrijd”. De volleyballers melden slechts dat ze er vier dagen te gast zijn geweest, “hetgeen bijzonder geslaagd was”. Die zullen dus ook wel niet gewonnen hebben…

Hieronder enkele foto´s. Van de volleyballers is alleen Jaap Hubregtse met zekerheid herkend. Wie helpt ons aan de andere namen?

Reactie Hans Cox: ik denk op volleybalfoto Parijs ook GK Brouwer aan het net te herkennen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Reageren op dit verhaal? Graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina. 

“Thuis”, op je eigen kamer

Henk Mulder Tom Visser Pieter Moes Jan-Willem Smeulers
Henk Mulder, Tom Visser, Pieter Moes en Jan Willem Smeulers op Plesman D5

“Thuis” was op Nijenrode toch vooral je eigen kamer. Daarbij moet “eigen” niet al te letterlijk worden genomen. En “kamer” trouwens ook niet. In het Plesmanpaviljoen kon het aantal bewoners van een kamer tot wel 6 personen oplopen. Daarbij bestond die “kamer” dan wel uit twee slaapkamertjes aan de ene, en een gemeenschappelijke zit-/studeerkamer aan de andere kant van de gang. In het Koetshuis, het Bolkestein- en het Rijkenspaviljoen zat je met zo´n drie tot vier studenten op een kamer. En hoe dat op Silversteyn zat – in het verre buitenland, helemaal aan de overkant van de Vecht – weet ik eigenlijk niet.

noib9 (2)
Marko Vos en Frits Cancrinus op Bolkestein B8, in zeer nette toestand, vandaar de foto.

Het gezamenlijk kamerbewonen maakte deel uit van de Nijenrode-filosofie, waarbij studenten met heel verschillende achtergronden leerden met elkaar om te gaan, als voorbereiding op de praktijk in hun toekomstige beroep. Die gedachte werd niet alleen concreet gemaakt in de bezetting van de kamers, maar ook in de samenstelling van de studiegroepen en de vele sportclubs, jaarclubs, collegies, commissies en verenigingen op Nijenrode, kortom: in het leven op de campus. Daaraan actief meedoen werd gestimuleerd en wie zich eraan onttrok – als dat al mogelijk was – was een grijze muis.

1970-1971 Kees Schoute Tom Visser
Kees Schoute en Tom Visser op Plesman D5

Ook de eigen kamer had hierin een rol. Niet alleen leerden de bewoners van die kamer elkaar goed kennen, maar er werden ook anderen ontvangen, gesprekken gevoerd, sigaretten gerookt en borrels gedronken. Met studie had dat meestal niet zo veel te maken, met vorming des te meer. In de examentijd werd er een plek gezocht om rustig te kunnen studeren. Dat was lang niet altijd de eigen kamer, al was het maar omdat die al door kamergenoten bezet was. Er werd dan uitgeweken naar bijvoorbeeld de bibliotheek, een leslokaal of een ruimte in het kasteel, soms tot diep in de nacht.

Hierbij een aantal foto´s van Nijenrodekamers uit de periode 1969 – 1971. Heb je zelf ook dergelijke foto´s? Stuur ze in!

Reacties graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.