Veel gebeurd, maar ook weer niet

Door Theo Widdershoven

In een e-mail naar Erik Hemmes maakte onze jaargenoot Theo Widdershoven duidelijk, waarom hij niet bij onze homecoming aanwezig zou zijn. Het werd een verhaal met een onnavolgbare mix van persoonlijk nieuws, meningen, observaties, herinneringen en plannen. Zoals we Theo kennen dus.

WIN_20190823_11_06_10_Pro
Theo Widdershoven in 2019

Long time no See, veel gebeurd, maar ook weer niet, tenminste niet zodanig dat het opvallend is en/of anders dan wat jullie zelf hebben meegemaakt. Studie, werk, gezin, scheiding, nieuwe relatie, pensioen. Dat laatste officieel wel, maar intentioneel niet. Sinds mijn pensioen, nu 5 jaar geleden, werk ik namelijk fulltime, maar onbezoldigd in het grafisch ontwerpbureau van mijn partner en lief. Ik schrijf corporate story’s, websites en aanbestedingsstukken.

En dat is ook een reden dat ik niet naar de reünie kom. Ik zit namelijk midden in een pitch voor het opstellen van een jaarverslag. Dat komt overigens ook wel goed uit, want – ik wind er geen doekjes om – eerlijk gezegd, houd ik ook niet zo van reünies. Net zomin als van (uitgebreide) borrels, diners, recepties en dergelijke. Of van Facebook, Instagram of LinkedIn. Allemaal net iets te massaal en oncontroleerbaar. Ik voel me het prettigst in het directe contact. En moet het op afstand, dan via e-mail. Dan heb ik tijd om mijn gedachten te formuleren, of mijn antwoord zo nodig te corrigeren. En dan mag het ook over koetjes en kalfjes gaan,

Goyer Golf en Country Club
Golfclub De Goyer

Zo heb ik genoten van het contact vele jaren geleden, toen ik door Erik Hemmes bij hem thuis werd ontvangen en we daarna heerlijk geluncht hebben op de Hilversumse (of was het Gooische?) golfclub. En zo heb ik ook genoten van de inkijkjes en terugblikken via de website die Tom Visser speciaal voor de reünie heeft gemaakt.

1970 Loghboeck 69-70Ik ben ook weer eens in de beide jaarboeken van 1969 en 1970 gedoken. Wat me daarbij vooral opviel was hoe ons jaar ongelooflijk goed past bij waar het nu legendarische festival Woodstock sindsdien voor staat. De bevrijding van het individu van autoriteit en (onnodige) regels en keurslijf. In ons jaarboek zie je deze ‘Umwertung’ letterlijk terug in woord en beeld. Leg het maar eens naast de jaarboekjes van eerdere Nijenrode jaren.

1971 Loghboeck 70-71Postma was er minder blij mee, getuige zijn beide voorwoorden uit die tijd. 1969 was sowieso een bijzonder jaar: de eerste man op de maan. Dat maakte ik zelf mee in een huiskamer in Washington, aan het eind van mijn highschooljaar (1968-1969) in Lompoc (Santa Barbara regio), California. En ook dat ‘jaar’ (het seniorjaar van Lompoc Highschool) houdt dezer dagen een reünie met diner en dans.

Een van mijn ‘maatjes’ van toen heeft mij onlangs via mijn laatste werkgever Staatsbosbeheer weten te traceren. Sindsdien heb ik met een aantal van hen weer contact. Onder meer met de jongen (nu ook 69!) bij wie ik toen in huis woonde. Hij is nu een gerespecteerd advocaat, met een eigen kantoor met 60 medewerkers, een vrouw, zes kinderen en 19 kleinkinderen (hij is Mormoon, vandaar). Met mijn 2 kinderen steek ik daar nogal bleekjes bij af. Als alles goed gaat, ga ik hem en andere highschool maatjes van toen volgend jaar weer eens zien. Ik ben namelijk van plan om dan enkele weken naar de Westkust te gaan, dus ook naar Oregon (waar ik nog een BBA en MA in Journalism heb gehaald) en misschien Washington State.

Heineken biertjeEn mocht ik een van jullie, Nijenrodianen uit 1969, 1970, 1971 tegen het lijf lopen: altijd leuk voor een koffie, glas wijn of biertje. Het is me al eerder overkomen. En houd de website gerust in de lucht, Tom. Ik wens jullie uiteraard een leuke reünie!

Een hartelijke groet van Theo Widdershoven.

Reageren? Graag via Contact in het menu bovenaan de pagina.

Reactie Willem Aartsen: Theo, als je dan volgend jaar naar de West Coast van de USA komt, ben je van harte welkom bij mij op bezoek te komen.

Hoogtepunten

 

V1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (2)rijdag 2 juli 1971 was een hoogtepunt in ons Nijenrode-bestaan: we gingen met z´n allen naar de kerk. Niet uit religieuze overwegingen, maar omdat we onze diploma´s in ontvangst gingen nemen. En dat was toch het grote doel waar we twee jaar lang naartoe hadden gewerkt.

1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (3)Vreemd is, dat er over die diploma-uitreiking niets vermeld staat in de uitnodiging. Het gaat over de afsluiting van het 25ste studiejaar, de diverse sprekers en wat ze te vertellen hebben, dat er een medaille uitgereikt zal worden en dat er een lunch zal zijn. Merkwaardig.

Ik herinner me vaag, dat we allen individueel ons diploma in ontvangst namen, vergezeld van een handdruk en voor sommigen een kort persoonlijk woord van Postma. Het was een dag van voldoening omdat het uiteindelijk toch gelukt was. Onze totaalscores waren 2,0 of hoger, er waren niet te veel onvoldoendes, ze waren keurig gespreid over de verschillende vakgroepen en de goede scores bij de overige vakken in die vakgroepen boden genoeg compensatie voor de onvoldoendes. Voor mij persoonlijk was er ook nog de prettige verrassing, dat de NCD-marketingprijs mij was toegevallen.

1971-07-02 Diploma uitreiking-04 Leon Verschueren Rob Bos
Felicitaties van z´n moeder voor Rob Bos met z´n net ontvangen Nijenrode-diploma

Behalve voldoening herinner ik me ook een zekere weemoed. Er was immers een einde gekomen aan een periode van twee jaar, waarin we met onze jaargenoten intensief hadden geleefd, gestudeerd, gesport en gefeest op de campus van Nijenrode. Hierbij foto´s van deze dag uit de collectie van Erik Hemmes. Voor velen van ons zijn dit vast onbekende, “nieuwe” foto´s. Er moeten er die dag nog veel meer gemaakt zijn door onze familieleden en vrienden. Wie stelt die foto´s beschikbaar?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De diploma uitreiking was het hoogtepunt van de dag vanuit onze studentenoptiek. Ook voor rector Postma was 2 juli 1971 een hoogtepunt. De dagen voor de diploma uitrekening waren voor hem buitengewoon opwindend geweest. Hij beschrijft dat in zijn bijdrage “Vooruit dan maar”, in het boekje “Nijenrode, de ontwikkeling van een toekomst, Een terugblik op de eerste veertig jaar, en een terreinverkenning voor het komende decennium”, uitgegeven in 1986 door Nijenrode, Universiteit voor bedrijfskunde. Hier enkele fragmenten uit zijn verhaal.

Rector Postma foto
Rector Dr. E.B.J. Postma

Inmiddels was het bijna juni geworden en de situatie op Nijenrode was explosief. In het docentencorps was een groeiende groep van mening, dat we eieren voor ons geld moesten kiezen, en aansluiting dienden te zoeken bij de Rijksuniversiteit Utrecht. Er waren zelfs een paar regelrechte rellen. Door het ontslag van een van de docenten werd de situatie nog verder op de spits gedreven. Uiteindelijk had ik een motie van wantrouwen aan mijn broek van driekwart van het onderwijzend personeel en tweederde van de studenten. Ik moet erbij zeggen dat daar een motie van vèrtrouwen van het niet wetenschappelijk personeel tegenover stond. De spanning bij iedereen was wel begrijpelijk: we mòesten aansluiting krijgen bij het wetenschappelijk onderwijs, anders konden we de aanmelding van nieuwe studenten wel vergeten. Maar ik wist heel zeker dat we juist op dat moment niet moesten buigen voor een compromis, dat het alles of niets zou worden (…).

Witteveen,_H.J._-_SFA003000443
Minister Witteveen

Op woensdag 30 juni 1971, om kwart voor twaalf ´s middags, ging de telefoon. Van Wolferen (Mr. M.D. van Wolferen, secretaris-generaal van het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen – red.). Hij vertelde dat hij net gesproken had met Witteveen, die toen minister van Financiën was. Wat Onderwijs betrof was alles eigenlijk rond, alleen Witteveen zou nog moeten beslissen of onze toelating ook financieel te verantwoorden was. Van Wolferen had tegenover Witteveen gesteld dat nu eindelijk de knoop moest worden doorgehakt, omdat er geen tijd was voor verder uitstel. Even had Witteveen wat nadenkend gekeken, om daarna te verzuchten: “Vooruit dan maar!”(…).

Die donderdag heb ik stilletjes genoten. Vrijdagochtend ging ik naar de kerk te Breukelen, waar het studiejaar officieel zou worden afgesloten. Voor de deur werden vlugschriften uitgereikt. Enkele docenten droegen uit protest knalrode sokken onder de broek van hun jacquet. Een deel van de staf stond klaar om ostentatief te vertrekken zodra zich een gelegenheid aan zou dienen. De spanning was om te snijden. En ik stond daar, om te vertellen dat de kogel door de kerk was! Nijenrode werd een instelling voor Wetenschappelijk Onderwijs! Na vijfentwintig jaar vechten hadden we gewonnen! Ik denk dat het wel een kwartier geduurd heeft voor de spanning brak en iedereen goed besefte wat het betekende. Het was een van de belangrijkste beslissingen in de geschiedenis van Nijenrode, die zou doorwerken op zijn alumni, maar ook op de bestuurscolleges en de medewerkers. Het was ook een prachtig moment voor mijn vrouw en mij persoonlijk. Terugblikkend op de lange, moeizame voorgeschiedenis van die beslissing dacht ik toen, met een gevoel van grote dankbaarheid: “En Toch…”.

noib22 (2)

 

 

De muziek van 1969

Various

Muziek geeft kleur en sfeer aan een bepaald tijdperk. Als ik aan onze tijd op Nijenrode terugdenk komt bij mij de muziek van Chicago naar boven. Het lijkt wel alsof er bij mijn bardiensten in ´t Moede Hooft altijd 25 Or 6 To 4 van Chicago gedraaid werd. Maar er kwamen ook andere Chicago-hits uit de luidsprekers: Questions 67 And 68 en I´m A Man bijvoorbeeld. Enigszins hoekige jazzachtige rockmuziek of rockachtige jazz.

Blood, sweat and tearsDergelijke muziek werd ook door Blood, Sweat & Tears gemaakt; die waren dan ook vaak in de kelderbar te horen. Met Spinning Wheel bijvoorbeeld, You´ve Made Me So Very Happy en And When I Die. Maar dat deze muziek bij mij is blijven hangen zegt waarschijnlijk meer over mij, dan over de actuele muziek van 1969. Daarom maar eens op internet gezocht naar de harde feiten. Ik kwam uit bij de Top 40 van 26 juli 1969.

Top-40-LogoEr ging een wereld voor me open. Ik verwachtte een gescande versie van een Top 40 op A4-formaat. Maar ik kwam terecht bij een digitale Top 40 met volop doorklikmogelijkheden naar audio- en video-opnamen van de nummers uit de lijst. Een waarschuwing is op z´n plaats: het is verslavend. Je bent zomaar een paar uur verder!

Shocking Blue VenusBovenin de lijst stonden Give Peace A Chance van de Plastic Ono Band (op 1) en The Ballad Of John And Yoko van The Beatles (op 8). Die maken duidelijk dat het Beatles-tijdperk al vrijwel voorbij was. Op 2 stond I Want To Live van Aphrodite´s Child, met Demis Rousos. Op de derde plaats de Nederlandse mega-werldhit Venus van Shocking Blue met zangeres Mariska Veres. Enkele jaren geleden kwam ik er achter, dat haar lange haar een pruik was. Ik was diep teleurgesteld!

Jane Birkin Serge Gainsbourg Je-t-aime-moi-non-plusOp de plaatsen 4 tot en met 7 nog meer grote, internationale hits. Elvis met In The Ghetto, de Stones met Honky Tonk Women, Robin Gibb (van de BeeGee´s) met Saved By The Bell en Jane Birkin en Serge Gainsbourg met..… inderdaad! Bij het gezucht en gesteun van dit nummer werd het volume in de kelderbar altijd op maximaal gezet. De top 10 werd volgemaakt met A Salty Dog van Procol Harum en Blowin´ In The Wind – een Bob Dylan-compositie – van de Hollies.

Tante Nel De Specials 1969In deze Top 40 staan 10 Nederlandse producten. Naast Venus zijn dat Where Will I Be van de Golden Earrings (toen nog met een s), Ma Belle Amie van de Tee-Set, Our Life van (Unit) Gloria en Stop The Machine, van de Rotterdamse Swinging Soul Machine. En ook enkele tenenkrommende Nederlandse producten. Gina Lollobrigida van Tony Bass, Vrijgezellen-Flat van Ria Valk, Een klomp met een zeiltje van het jeugdige zangeresje Wilma en Tante Nel van De Specials. Nog nooit van Tante Nel gehoord..? Houden zo! Herman van Veen rondt met Suzanne de Nederlandse inbreng waardig af.

Ik ben benieuwd naar jullie muzikale Nijenrode-herinneringen. Wie reageert er? Graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

led-zeppelin_whole-lotta_fReactie Dooitzen Lodewijk: Het Moede Hooft speelde een niet onbelangrijke rol in het campusleven. Als lid van het Suffisante Colleghie mocht ik mij ook bezighouden met de muziek. Een van de nummers die mij zijn bijgebleven is van Led Zeppelin: A whole lotta love, een van de eerste hits van wat later een grote band werd.

In de Kelderbar was de donderdagavond de drukst bezochte. Vrijdag ging men naar huis en bovendien was er diezelfde avond Bokma in de second lob. Casper Koning en ik deden die donderdagavond. Wijlen Victor Groen, toen voorzitter, maande ons tot hoge omzetten om het verlies van het vorige jaar na vermeende malversaties te compenseren.

Landhuis Doornburgh Maarssen
De Cloese was gevestigd in landhuis Doornburgh in Maarssen

Veel hebben we geprobeerd, maar het beste werkte het uitnodigen van Dames. In Maarssen stond een internaat (De Cloese), waar meisjes werden opgeleid tot super secretaresses. Victor had daar contact en op een donderdagavond arriveerde er een busje met Dames, die al snel de “Cloese-Poezen” werden genoemd. Een topomzet hebben we gedraaid, harde muziek, veel plezier. Om een uur of 2 ging de telefoon. Ik kon op geen enkele manier horen wie ons belde, heb daarom maar weer opgehangen. Dat heb ik geweten. De volgende dag werd ik gesommeerd om bij rector Postma te verschijnen. We waren alle grenzen te buiten gegaan en dit kon niet langer getolereerd worden… No more Cloese-Poezen!

’s Avonds maar een tequila met zout en citroen genomen om weer een beetje bij te komen. Those were the days!

Stemmen uit het verleden

Nijenrode met ophaalbrugDat Nijenrode pas 23 jaar bestond toen wij er gingen studeren heb ik me destijds nooit echt gerealiseerd. Voor mijn gevoel had het “altijd” al bestaan. Vijftig jaar later heb je toch een ander begrip van tijd. Maar in 1971 bestond het instituut 25 jaar en dat moest gevierd worden. Eén van de manieren waarop dat gebeurde was door een lustrum-grammofoonplaat uit te brengen. Deze lp werd geproduceerd door de oud-Nijenrodianen Wim Kip en Ad Rooymans.

1972-05 Advertentie Nijenrode lustrum lp WOTW mei 1972
Advertentie WOTW mei 1972

Het is een bijzondere ervaring om na een halve eeuw weer eens de stemmen te horen van rector Jacques Postma en van enkele docenten uit onze tijd. Postma en Broeder komen uitgebreid aan het woord en er zijn (op kant B) kortere fragmenten te horen van Cooke, Koster (de allereerste Nijenrode-docent), Nixon, Prins, Tan (“trek je toppen uit!”) en Noiret. Ondanks gekraak en geruis en een totale tijdsduur van ruim drie kwartier vond ik het de moeite waard deze stemmen uit het verleden te beluisteren. Ze zijn te horen op YouTube.

Klik hier voor kant A en klik hier voor kant B.