Hoogtepunten

 

V1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (2)rijdag 2 juli 1971 was een hoogtepunt in ons Nijenrode-bestaan: we gingen met z´n allen naar de kerk. Niet uit religieuze overwegingen, maar omdat we onze diploma´s in ontvangst gingen nemen. En dat was toch het grote doel waar we twee jaar lang naartoe hadden gewerkt.

1971-07-02 Diploma uitreiking-01 uitnodiging (3)Vreemd is, dat er over die diploma-uitreiking niets vermeld staat in de uitnodiging. Het gaat over de afsluiting van het 25ste studiejaar, de diverse sprekers en wat ze te vertellen hebben, dat er een medaille uitgereikt zal worden en dat er een lunch zal zijn. Merkwaardig.

Ik herinner me vaag, dat we allen individueel ons diploma in ontvangst namen, vergezeld van een handdruk en voor sommigen een kort persoonlijk woord van Postma. Het was een dag van voldoening omdat het uiteindelijk toch gelukt was. Onze totaalscores waren 2,0 of hoger, er waren niet te veel onvoldoendes, ze waren keurig gespreid over de verschillende vakgroepen en de goede scores bij de overige vakken in die vakgroepen boden genoeg compensatie voor de onvoldoendes. Voor mij persoonlijk was er ook nog de prettige verrassing, dat de NCD-marketingprijs mij was toegevallen.

1971-07-02 Diploma uitreiking-04 Leon Verschueren Rob Bos
Felicitaties van z´n moeder voor Rob Bos met z´n net ontvangen Nijenrode-diploma

Behalve voldoening herinner ik me ook een zekere weemoed. Er was immers een einde gekomen aan een periode van twee jaar, waarin we met onze jaargenoten intensief hadden geleefd, gestudeerd, gesport en gefeest op de campus van Nijenrode. Hierbij foto´s van deze dag uit de collectie van Erik Hemmes. Voor velen van ons zijn dit vast onbekende, “nieuwe” foto´s. Er moeten er die dag nog veel meer gemaakt zijn door onze familieleden en vrienden. Wie stelt die foto´s beschikbaar?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De diploma uitreiking was het hoogtepunt van de dag vanuit onze studentenoptiek. Ook voor rector Postma was 2 juli 1971 een hoogtepunt. De dagen voor de diploma uitrekening waren voor hem buitengewoon opwindend geweest. Hij beschrijft dat in zijn bijdrage “Vooruit dan maar”, in het boekje “Nijenrode, de ontwikkeling van een toekomst, Een terugblik op de eerste veertig jaar, en een terreinverkenning voor het komende decennium”, uitgegeven in 1986 door Nijenrode, Universiteit voor bedrijfskunde. Hier enkele fragmenten uit zijn verhaal.

Rector Postma foto
Rector Dr. E.B.J. Postma

Inmiddels was het bijna juni geworden en de situatie op Nijenrode was explosief. In het docentencorps was een groeiende groep van mening, dat we eieren voor ons geld moesten kiezen, en aansluiting dienden te zoeken bij de Rijksuniversiteit Utrecht. Er waren zelfs een paar regelrechte rellen. Door het ontslag van een van de docenten werd de situatie nog verder op de spits gedreven. Uiteindelijk had ik een motie van wantrouwen aan mijn broek van driekwart van het onderwijzend personeel en tweederde van de studenten. Ik moet erbij zeggen dat daar een motie van vèrtrouwen van het niet wetenschappelijk personeel tegenover stond. De spanning bij iedereen was wel begrijpelijk: we mòesten aansluiting krijgen bij het wetenschappelijk onderwijs, anders konden we de aanmelding van nieuwe studenten wel vergeten. Maar ik wist heel zeker dat we juist op dat moment niet moesten buigen voor een compromis, dat het alles of niets zou worden (…).

Witteveen,_H.J._-_SFA003000443
Minister Witteveen

Op woensdag 30 juni 1971, om kwart voor twaalf ´s middags, ging de telefoon. Van Wolferen (Mr. M.D. van Wolferen, secretaris-generaal van het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen – red.). Hij vertelde dat hij net gesproken had met Witteveen, die toen minister van Financiën was. Wat Onderwijs betrof was alles eigenlijk rond, alleen Witteveen zou nog moeten beslissen of onze toelating ook financieel te verantwoorden was. Van Wolferen had tegenover Witteveen gesteld dat nu eindelijk de knoop moest worden doorgehakt, omdat er geen tijd was voor verder uitstel. Even had Witteveen wat nadenkend gekeken, om daarna te verzuchten: “Vooruit dan maar!”(…).

Die donderdag heb ik stilletjes genoten. Vrijdagochtend ging ik naar de kerk te Breukelen, waar het studiejaar officieel zou worden afgesloten. Voor de deur werden vlugschriften uitgereikt. Enkele docenten droegen uit protest knalrode sokken onder de broek van hun jacquet. Een deel van de staf stond klaar om ostentatief te vertrekken zodra zich een gelegenheid aan zou dienen. De spanning was om te snijden. En ik stond daar, om te vertellen dat de kogel door de kerk was! Nijenrode werd een instelling voor Wetenschappelijk Onderwijs! Na vijfentwintig jaar vechten hadden we gewonnen! Ik denk dat het wel een kwartier geduurd heeft voor de spanning brak en iedereen goed besefte wat het betekende. Het was een van de belangrijkste beslissingen in de geschiedenis van Nijenrode, die zou doorwerken op zijn alumni, maar ook op de bestuurscolleges en de medewerkers. Het was ook een prachtig moment voor mijn vrouw en mij persoonlijk. Terugblikkend op de lange, moeizame voorgeschiedenis van die beslissing dacht ik toen, met een gevoel van grote dankbaarheid: “En Toch…”.

noib22 (2)

 

 

Naar Parijs, maart 1971

In maart 1971 gingen de Nijenrode-rugbyers en volleyballers naar Parijs. Er werd gespeeld tegen de École des Hautes Études Commerciales. Het geheel duurde vier dagen. Waarschijnlijk op vrijdag de 12e met de bus naar Parijs, zaterdag en zondag spelen, feesten en Parijs zien en maandag weer terug.

1971 mei Rugbyclub Nijenrode Parijs
Staand: Ad Maaswinkel, Jan van der Loo, Willem Aartsen, Ronald Okker, Ted Arrowood, Guus van Lanschot, Ned Rawn, Bob Huhta, Frans Hazelhof, Eddy Brokaar, Simon Bommeljé, Tom Visser, John Prowse. Geknield: Jan Postma, Rob Coutinho, Bob Schwartz, Ed van Breen, Nol Nijhof, Ray Bell, Rob Bos, Wout de Lange. Liggend: Kees Hooy.

De rugbyers verloren met 12-8. “De eerste helft was duidelijk in ons voordeel” staat er in het verslag in het Loghboeck 70/71, “in de tweede helft verloren we echter de greep op het spel van onze tegenstander en verloren we de wedstrijd”. De volleyballers melden slechts dat ze er vier dagen te gast zijn geweest, “hetgeen bijzonder geslaagd was”. Die zullen dus ook wel niet gewonnen hebben…

Hieronder enkele foto´s. Van de volleyballers is alleen Jaap Hubregtse met zekerheid herkend. Wie helpt ons aan de andere namen?

Reactie Hans Cox: ik denk op volleybalfoto Parijs ook GK Brouwer aan het net te herkennen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Reageren op dit verhaal? Graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina. 

Stemmen uit het verleden

Nijenrode met ophaalbrugDat Nijenrode pas 23 jaar bestond toen wij er gingen studeren heb ik me destijds nooit echt gerealiseerd. Voor mijn gevoel had het “altijd” al bestaan. Vijftig jaar later heb je toch een ander begrip van tijd. Maar in 1971 bestond het instituut 25 jaar en dat moest gevierd worden. Eén van de manieren waarop dat gebeurde was door een lustrum-grammofoonplaat uit te brengen. Deze lp werd geproduceerd door de oud-Nijenrodianen Wim Kip en Ad Rooymans.

1972-05 Advertentie Nijenrode lustrum lp WOTW mei 1972
Advertentie WOTW mei 1972

Het is een bijzondere ervaring om na een halve eeuw weer eens de stemmen te horen van rector Jacques Postma en van enkele docenten uit onze tijd. Postma en Broeder komen uitgebreid aan het woord en er zijn (op kant B) kortere fragmenten te horen van Cooke, Koster (de allereerste Nijenrode-docent), Nixon, Prins, Tan (“trek je toppen uit!”) en Noiret. Ondanks gekraak en geruis en een totale tijdsduur van ruim drie kwartier vond ik het de moeite waard deze stemmen uit het verleden te beluisteren. Ze zijn te horen op YouTube.

Klik hier voor kant A en klik hier voor kant B.