“Thuis” was op Nijenrode toch vooral je eigen kamer. Daarbij moet “eigen” niet al te letterlijk worden genomen. En “kamer” trouwens ook niet. In het Plesmanpaviljoen kon het aantal bewoners van een kamer tot wel 6 personen oplopen. Daarbij bestond die “kamer” dan wel uit twee slaapkamertjes aan de ene, en een gemeenschappelijke zit-/studeerkamer aan de andere kant van de gang. In het Koetshuis, het Bolkestein- en het Rijkenspaviljoen zat je met zo´n drie tot vier studenten op een kamer. En hoe dat op Silversteyn zat – in het verre buitenland, helemaal aan de overkant van de Vecht – weet ik eigenlijk niet.

Het gezamenlijk kamerbewonen maakte deel uit van de Nijenrode-filosofie, waarbij studenten met heel verschillende achtergronden leerden met elkaar om te gaan, als voorbereiding op de praktijk in hun toekomstige beroep. Die gedachte werd niet alleen concreet gemaakt in de bezetting van de kamers, maar ook in de samenstelling van de studiegroepen en de vele sportclubs, jaarclubs, collegies, commissies en verenigingen op Nijenrode, kortom: in het leven op de campus. Daaraan actief meedoen werd gestimuleerd en wie zich eraan onttrok – als dat al mogelijk was – was een grijze muis.

Ook de eigen kamer had hierin een rol. Niet alleen leerden de bewoners van die kamer elkaar goed kennen, maar er werden ook anderen ontvangen, gesprekken gevoerd, sigaretten gerookt en borrels gedronken. Met studie had dat meestal niet zo veel te maken, met vorming des te meer. In de examentijd werd er een plek gezocht om rustig te kunnen studeren. Dat was lang niet altijd de eigen kamer, al was het maar omdat die al door kamergenoten bezet was. Er werd dan uitgeweken naar bijvoorbeeld de bibliotheek, een leslokaal of een ruimte in het kasteel, soms tot diep in de nacht.

Hierbij een aantal foto´s van Nijenrodekamers uit de periode 1969 – 1971. Heb je zelf ook dergelijke foto´s? Stuur ze in!

Reacties graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.

Deze slideshow vereist JavaScript.