Even terugkijken op onze homecoming van 3 september. Het positieve gevoel overheerst: maar liefst 47 deelnemers, wat ver boven het gemiddelde is. Na afloop veel waardering en complimenten voor de organisatie. Een redelijke deelnameprijs en de kosten bleven binnen het budget. Een aantrekkelijk programma, niet te vol en met genoeg ruimte om elkaar weer eens te spreken.


Mankeerde er dan helemaal niets aan? Natuurlijk niet. Maar die mindere puntjes werden vooral gezien door het organiserend driemanschap. We hebben er tenminste niemand over horen klagen. Wat we wel gehoord hebben is de suggestie van Lex Donia om elk jaar een “verjaardagslunch” van onze jaargang te houden; eenvoudiger en minder grootschalig opgezet dan de homecoming. Dat vinden we een interessante gedachte en die willen we nader bekijken. En dan misschien toch weer een grootschalige homecoming over een aantal jaren? Tien jaar is wel erg lang, over vijf jaar dan maar? Ook daarover gaat nagedacht worden. Heb je ideeën? Geef ze door aan onze jaarvertegenwoordiger Erik Hemmes.
We hebben ook nog een sfeerimpressie gemaakt van onze homecoming. Een serie foto´s om nog even nostalgisch terug te blikken. Veel plezier ermee!
Wil je reageren? Graag via Contact, in het menu bovenaan deze pagina.
Reactie Hans van den Doel: Geweldig! Superbedankt.
Reactie Eric Poelmann: Wat een leuke happening moet dit geweest zijn. Jammer dat ik er niet bij kon zijn.
Reactie Willem Aartsen: Nogmaals dank voor de uitstekende organisatie van de reünie. Ik heb goede herinneringen aan de dag. Ik heb er zeker geen spijt van dat ik ervoor van de Verenigde Staten naar Nederland moest reizen. De website was ook uitstekend verzorgd en zorgde ervoor dat ik eigenlijk al een jaar voor de dag van de reünie ervoor warm liep.
Reactie Marko Vos: Bedankt voor het verslag. Het zag er heel geanimeerd uit! Jammer dat ik er niet bij kon zijn natuurlijk!
Reactie Lex Donia: Bedankt, mannen! Tot gauw.


Ik ben ook weer eens in de beide jaarboeken van 1969 en 1970 gedoken. Wat me daarbij vooral opviel was hoe ons jaar ongelooflijk goed past bij waar het nu legendarische festival Woodstock sindsdien voor staat. De bevrijding van het individu van autoriteit en (onnodige) regels en keurslijf. In ons jaarboek zie je deze ‘Umwertung’ letterlijk terug in woord en beeld. Leg het maar eens naast de jaarboekjes van eerdere Nijenrode jaren.
Postma was er minder blij mee, getuige zijn beide voorwoorden uit die tijd. 1969 was sowieso een bijzonder jaar: de eerste man op de maan. Dat maakte ik zelf mee in een huiskamer in Washington, aan het eind van mijn highschooljaar (1968-1969) in Lompoc (Santa Barbara regio), California. En ook dat ‘jaar’ (het seniorjaar van Lompoc Highschool) houdt dezer dagen een reünie met diner en dans.
En mocht ik een van jullie, Nijenrodianen uit 1969, 1970, 1971 tegen het lijf lopen: altijd leuk voor een koffie, glas wijn of biertje. Het is me al eerder overkomen. En houd de website gerust in de lucht, Tom. Ik wens jullie uiteraard een leuke reünie!
Met het naderen van onze homecoming op dinsdag 3 september a.s. ga je je afvragen of je je oude jaargenoten nog wel zult herkennen. De vraag “hoe zouden ze eruit zien?” komt onontkoombaar naar boven. Dankzij vooral de vele foto´s van Erik Hemmes valt er voor de meesten van ons een aardig actueel antwoord op die vraag te geven. “Actueel” is dan niet ouder dan een jaar of 10. En dat is toch al een heel stuk beter dan een halve eeuw oud.
Maar voor sommigen lukte het echt niet om min of meer actuele foto´s te vinden. In die gevallen hebben we hun oude Loghboeck-foto gebruikt. En als zelfs die ontbrak, is er geen foto opgenomen. Kijk maar of je je eigen foto kan vinden en ´m actueel genoeg vindt. Zo niet: stuur een recente foto naar ddi@live.nl.

Het was dus een geconstrueerd non-event: fake news! Het ging vooral om de beeldvorming over de een maand eerder –
Wat herinneren onze jaargenoten zich? Niet veel, lijkt het. Alleen Rob Lablans reageerde als volgt: “Ze wilden de bar bestormen maar werden tegengehouden door de barcommissie. Van den Meerendonk (voorzitter barcommissie – red.) sprak toen de historische woorden: jullie baas in eigen buik, wij baas in onze bar. En nu ophoepelen s.v.p!”.
In het Loghboeck 69/70 staat een verhaal “Dolle Mina contra Nijenrode”. Daaruit blijkt, dat de dames aan de studenten en ook aan de docentenraad hun wens kenbaar konden maken. “De docentenraad stelde vervolgens de directie van Dolle Mina´s wens op de hoogte. Dat hoefde eigenlijk niet, want al enige tijd praat men er over ook meisjes tot Nijenrode toe te laten”. In het artikel in VCV Magazine komt ook de merkwaardige rol van Peter Lamaker (jaargang 1968) aan de orde. Het verhaal sluit als volgt af: “In elk geval opende Nyenrode in 1972 de poort voor vrouwen. En ze zijn niet meer weg te denken”. Waarvan akte.